اکسیژن ساز

این دستگاه اکسیژن مورد نیاز بیماران تنفسی را تامین میکند.زمانی که بدن بمار قادر به دریافت اکسیژن کافی از محیط اطراف نباشد و سطح spo2 یا اکسیژن خون از حالت نرمال کمتر باشد،پزشک استفاده از دستگاه اکسیژن ساز را تجویز خواهد نمود.

هوای پیرامون ما از 78 درصد گاز نیتروژن،21 درصد گاز اکسیژن و 1 درصد سایر گازها تشکیل شده است.کمپرسور دستگاه اکسیژن ساز هوای اطراف را مکش کرده و هوای فشرده شده را به سمت مخازن زئولیت میفرستد. در این مخازن گرانول های زئولیتی وجود دارد که از آلومینوسیلیکات ها تشکیل شده اند و ساختار متخلخلی دارند، نیتروژن توسط آنها جذب شده ولی اکسیژن از آن عبور کرده و به سمت خروجی میرود.سپس اکسیژن با خلوص 95 درصد در اختیار بیماران قرار میگیرد.اکسیژن ساز ها در دو مدل ثابت و پرتابل عرضه میشوند.اکسیژن سازهای ثابت یا خانگی با ظرفیت های 3 و 5 و 8 و 10 لیتر در دقیقه موجود میباشند و اکسیژن سازهای پرتابل یا قابل حمل جهت استفاده بیماران در خارج از منزل و با ظرفیت های 2 و 3 و 5 لیتر در دقیقه موجود میباشد.اکسیژن سازهای خانگی اکسیژن را بصورت پیوسته در اختیار بیماران قرار میدهد و با برق شهری کار میکنند در حالی که در اکسیژن ساز های قابل حمل یا پرتابل به منظور صرفه جویی در مصرف اکسیژن،سنسور حساسی درون دستگاه قرار دارد که در هنگام دم اکسیژن را خارج کرده و در هنگام بازدم آن را قطع می کند.این اکسیژن سازها همچنین دارای یک باتری شارژی داخلی هستند که با برق 220 ولت شهری و 12 ولت فندک ماشین قابل شارژشدن است.

اجزای اکسیژن ساز:

• کمپرسور هوا که وظیفه آن مکش هوای محیط اطراف به درون دستگاه و فشرده کردن آن است.
• شیر برقی که هوای درون کمپرسور را باز و بسته میکند.
• سیلندرهای زئولیت که اکسیژن را از نیتروژن جدا کرده و خلوص اکسیژن را بالا میبرند.
• فلومتر یا جریان سنج که وظیفه آن تنظیم گاز اکسیژن خروجی است.
• مرطوب کننده که وظیفه تامین رطوبت مورد نیاز اندام ها را دارد بطوریکه اکسیژن تولید شده خشک نباشد.
• فیلترها که دو نوع هستند اولی از جنس پلی اورتان یا ابر صنعتی که گرد و غبار هوا را جذب میکند و باید آن را بطور متوالی و هفته ای یکبار با آب معمولی شستشو دهیم و پس از خشک شدن درون جای خود قرار دهیم.دومی فیلتر آنتی باکتریال که باعث حذف باکتری ها و ذرات میکرونی در اکسیژن خروجی می شوند تا اکسیژن سالمی در اختیار بیمار قراربگیرد.