بای پپ

Bi-level positive airway pressure که به اختصار به آن Bipap گفته می شود یکی از مدهای تنفسی دستگاه ونتیلاتور میباشد. در هنگام تنفس طبیعی با انجام هر دم به دلیل اینکه دیافراگم به طرف پایین کشیده می شود، ریه ها منبسط شده و در این حالت فشار درون کیسه های هوایی کاهش یافته و این کاهش فشار باعث کشیده شدن هوا به درون ریه ها و پر شدن آنها از اکسیژن می شود.در صورتیکه در هنگام تنفس دچار مشکل می شوید احتمالا پزشک برای شما دستگاه بای پپ تجویز می کند.بیمار با قرار دادن ماسکی بر روی صورت خود که به دستگاه متصل است قادر هست هوای فشرده شده توسط دستگاه را وارد ریه های خود کند.در این حالت اکسیژن رسانی در زمان دم بیمار بالا رفته و با کاهش فشار در زمان بازدم، عضلات ریه را تقویت نموده و باعث بهبود عملکرد سیستم تنفسی بیمار می گردد.دستگاه بای پپ دارای تنظیماتی می باشد که باید توسط پزشک و انجام تست خواب یا سومنوگرافی از بیمار تعیین شود.تست خواب آزمایشی برای تشخیص اختلالات خواب می باشد که میزان اکسیژن خون ،ضربان قلب و تنفس را ثبت می کند.پس از چندین نفس در دستگاه بای پپ الگوریتم تنفسی بصورت اتوماتیک تنظیم می شود و تمامی اطلاعات دم و بازدمی بیمار بطور دقیق در حافظه دستگاه ثبت می گردد تا پزشک با استفاده از آنها به درمان بهتر بیمار کمک کند.

اجزای دستگاه بای پپ:

• کمپرسور که وظیفه آن ایجاد فشار دم و بازدم می باشد و توسط پارامترهایی که در تست خواب بیمار مشخص می شود می توان آن را تنظیم کرد.
• رطوبت ساز که باعث می شود هوای خشک وارد ریه ها نشود و آنرا مرطوب می کند تا بیمار تنفس راحتتری داشته باشد.

ماسک بصورت فول فیس یا نازال موجود می باشد.ماسک فول فیس بطور کامل بینی و دهان بیمار را می پوشاند و در سه سایز مختلف و بر اساس اندازه صورت بیمار مورد استفاده قرار می گیرد.ماسک نازال که فقط روی بینی بیمار قرار می گیرد و در دو سایز مخصوص اطفال و بزرگسال موجود می باشد.ماسک با لوله رابط منعطفی به دستگاه بای پپ متصل می شود و باید بصورتی روی صورت بیمار فیکس شود که هیچگونه نشتی نداشته باشد تا دستگاه بتواند بدرستی کار کند.در صورت وجود نشتی دستگاه شروع به ارور زدن خواهد کرد